Ginekologia to dziedzina medycyny zajmująca się zdrowiem i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Obejmuje diagnostykę i terapię schorzeń macicy, jajników, jajowodów, szyjki macicy, pochwy oraz zewnętrznych narządów płciowych. Istotnym obszarem ginekologii jest również opieka nad zdrowiem kobiety w różnych etapach jej życia – od okresu dojrzewania, przez czas prokreacji, aż po menopauzę i wiek dojrzały.
Ginekolog odpowiada za monitorowanie rozwoju płodu i zdrowia przyszłej mamy, wykonywanie badań prenatalnych, a także przygotowanie do porodu oraz okresu połogu.
Obejmuje indywidualne dopasowanie metody zapobiegania ciąży do potrzeb i stanu zdrowia kobiety.
Sygnałem do konsultacji lekarskiej są nieregularne cykle, nadmierne krwawienia, bardzo skąpe miesiączki bądź ich całkowity brak.
Silny ból w podbrzuszu i okolicy lędźwiowej podczas menstruacji może być związany z nadmiernymi skurczami macicy, stanami zapalnymi, a także chorobami narządów płciowych.
Jest to grupa objawów fizycznych i emocjonalnych, takich jak bóle głowy, obrzęki, drażliwość czy wahania nastroju, które pojawiają się przed miesiączką. Ich nasilenie i wpływ na codzienne funkcjonowanie różnią się u poszczególnych kobiet.
Obejmują zakażenia pochwy, sromu, szyjki macicy czy przydatków, które mogą powodować upławy, świąd, pieczenie lub ból.
Zakażenia przenoszone głównie drogą płciową, wywoływane przez bakterie, wirusy lub pasożyty.
Mogą mieć charakter wrodzony lub nabyty i obejmować macicę, jajowody, pochwę oraz szyjkę macicy.
Schorzenie, w którym tkanka przypominająca błonę śluzową macicy (endometrium) występuje poza jamą macicy. Może powodować nasilone bóle menstruacyjne, utrzymujący się dyskomfort w obrębie miednicy oraz problemy z płodnością.
Regularne samobadanie oraz badania obrazowe (USG, mammografia) pomagają wcześnie wykryć zarówno nowotwory, jak i łagodne zmiany w piersiach.
Cytologia i testy HPV odgrywają kluczową rolę w zapobieganiu i wczesnym diagnozowaniu zmian nowotworowych.
Często rozwijają się bez wyraźnych objawów we wczesnym stadium. Mogą powodować wzdęcia, bóle brzucha, uczucie pełności i problemy z oddawaniem moczu.
Okres związany ze spadkiem aktywności hormonalnej jajników. Objawia się m.in. uderzeniami gorąca, wahaniami nastroju, suchością pochwy i zwiększonym ryzykiem osteoporozy. Leczenie obejmuje terapię objawową, hormonalną oraz profilaktykę chorób przewlekłych.
Częsty problem u kobiet, zwłaszcza po porodach i w okresie menopauzy. Można go leczyć na różne sposoby: farmakologicznie, poprzez fizjoterapię lub z wykorzystaniem nowoczesnych metod zabiegowych.
Może być wynikiem zaburzeń hormonalnych, chorób ginekologicznych, wad anatomicznych lub czynników środowiskowych. Wymaga kompleksowej diagnostyki i często interdyscyplinarnego leczenia.
Amniopunkcja
Cytologia / Test na HPV
Ginekologia estetyczna
Histeroskopia
Kolposkopia
KTG
Przecięcie błony dziewiczej
Laparoskopia
USG 4D
USG ginekologiczne
USG-HSG
USG położniczo-ginekologiczne
USG położniczo-ginekologiczne Doppler
USG prenatalne (I, II i III trymestr ciąży) – także dla ciąży mnogiej
Wymaz GBS
Założenie podskórnego implantu antykoncepcyjnego
Założenie pessara
Założenie wkładki domacicznej
Usunięcie wkładki domacicznej
Jeśli wcześniej nie wystąpią szczególne wskazania, pierwsza wizyta u ginekologa powinna mieć miejsce w okresie pojawienia się pierwszej miesiączki – zwykle między 11. a 16. rokiem życia. Rodzaj badania dobiera się indywidualnie: u pacjentek, które nie rozpoczęły jeszcze współżycia, wykonuje się USG przez powłoki brzuszne, natomiast u kobiet po pierwszym stosunku – USG transwaginalne.
Przygotuj się na najczęstsze pytania, które mogą paść podczas wizyty u ginekologa:
Do 16. roku życia na wizytę należy przyjść w towarzystwie rodzica lub opiekuna prawnego. Między 16.-18. rokiem życia wystarczy pisemna zgoda rodzica lub opiekuna prawnego.
Wizyta zwykle rozpoczyna się od rozmowy z lekarzem na temat obecnych dolegliwości, przebytych chorób oraz dotychczasowych wyników badań. Następnie przeprowadzane jest badanie ginekologiczne, które może obejmować ocenę narządów rodnych, wykonanie USG, a także pobranie wymazów lub cytologii. Na zakończenie lekarz omawia diagnozę i przedstawia zalecenia dotyczące leczenia lub profilaktyki.
Pierwsza wizyta trwa około 20 minut i obejmuje wywiad oraz badanie ginekologiczne. Jeśli konieczne są dodatkowe procedury, np. USG, spotkanie może potrwać do 40 minut. Kolejne konsultacje są zwykle krótsze – zajmują 10–20 minut i koncentrują się głównie na omówieniu wyników badań oraz postępów terapii.
Do ginekologa warto zgłosić się w przypadku nieregularnych cykli, bolesnych miesiączek, krwawień między miesiączkami, bólu w podbrzuszu, upławów, pieczenia w okolicach intymnych, problemów z zajściem w ciążę lub w ramach regularnej profilaktyki – minimum raz w roku.
Większość badań i zabiegów ginekologicznych nie powoduje bólu, a w razie potrzeby wykonywana jest w znieczuleniu. Czasem mogą wywołać krótkotrwały dyskomfort, jednak pacjentka zawsze otrzymuje jasne informacje o przebiegu procedury oraz dostępnych metodach łagodzenia dolegliwości.
Nie. Ginekolog zajmuje się wyłącznie zdrowiem kobiet i schorzeniami żeńskiego układu rozrodczego. Jeśli mężczyzna ma problemy zdrowotne związane z układem moczowo-płciowym, powinien zgłosić się do urologa lub androloga.
Niektóre choroby i zabiegi ginekologiczne mogą mieć wpływ na płodność, jednak nowoczesne metody leczenia pozwalają w wielu przypadkach ją zachować lub przywrócić. Lekarz zawsze omawia potencjalne konsekwencje i dobiera terapię tak, aby minimalizować ryzyko dla płodności.
Tak. Regularne wizyty – najlepiej raz w roku – pozwalają na wczesne wykrycie zmian nowotworowych, stanów zapalnych czy zaburzeń hormonalnych. Profilaktyka ginekologiczna ma kluczowe znaczenie dla zachowania zdrowia i komfortu życia kobiet.
Poczytaj więcej